Was het weer zo ver 🙂 De weg was inmiddels bekend, we gingen weer op pad naar de “Big City”

Zoals altijd waren wij wel een beetje aan de late kant. De afspraak was om drie uur, dus reden wij om kwart over twee weg. Lekker op tijd want het is anderhalf uur rijden. Bij voorbaat waren we dus al te laat. Ik had natuurlijk meteen ff kunnen bellen of het erg was dat we later kwamen, maar ook dát stelden we uit tot dat het drie uur was. Omdat het vrijdagmiddag was en regende was het flink druk op de weg. Met menen die het liefst inhalen met een snelheid van amper 100km per uur. Het schoot niet op. Om iets over half vier kwamen wij aan bij DUSA!

De verkoper die ons de vorige keer had geholpen herkende ons meteen en zwaaide. Hij zat in een bespreking dus wij keken ff rond in de showroom. Wat een prachtige Amerikaanse auto’s stonden daar. Geweldig. We kregen een kopje koffie aangeboden en werden verder geholpen door een andere verkoper. De grote baas bleek nog niet op de hoogte te zijn gebracht van ons bezoek dus die werd ff gebeld.

Na een half uurtje wachten kregen wij van de verkoper een papiertje met het adres van de eigenaar. Het was ongeveer een kwartiertje rijden en dan konden we bij zijn huis de camper rustig ff bekijken.

Toen we aan kwamen rijden zagen we uit de verte de camper al staan. Beter gezegd: je kunt er niet omheen. Wát een prachtig maar vooral ook ontzagwekkend grote wagen. Wauw!! Ik zag Mark ook al helemaal glunderen 🙂

Het regende als een gek toen we voor de poort parkeerden. De eigenaar deed het hek open en we konden meteen door rennen de camper in. Eerst de binnenkant maar ff bekijken. De allereerste indruk was dat het er heel erg huiselijk en gezellig uitziet. De Amerikanen hebben wel een beetje een ouderwetse smaak van inrichten. Het ziet er een beetje vintage uit, zoals in de jaren ‘70. Veel donkerbruin, “houtsnijwerk” en gordijntjes met echte vintage kleurtjes zoals groen en bruin. De grote leren bankstellen waren gemaakt van respectievelijk crème en donkerbruin leer en zaten heel erg aangenaam.

De wagen heeft (van achteren naar voren) de volgende indeling:

Een ruime slaapkamer. Wanneer de wagen uitgeschoven is kun je helemaal om het bed heenlopen. Het slaapgedeelte heeft verder een vaste kastenwant met veel hang en ligplekken. Ook is in de kastenwand een tv verwerkt. Verder veel lichtinval door het grote achterraam en nog een raampje aan de zijkant. Voor alle ramen zit horgaas en een verduisteringsgordijn. De slaapkamer kun je afscheiden van de rest van de wagen middels een schuifdeur. Vanuit de slaapkamer loop je richting de keuken met daartegenover de badkamer die voorzien is van een ruime douche met schuifdeuren, een (echt porseleinen) toilet en verder nog een wastafel meubel met diverse opbergruimte en sfeerverlichting. Een grappig detail vind ik de kranen. Die zijn ook helemaal in dezelfde vintage stijl gemaakt.

De keuken is zeer luxe uitgevoerd met een grote Amerikaanse koel/vries combinatie, een aparte oven en magnetron, een driepits gasstel, ruime wasbak, voldoende opbergruimte en een heel leuk detail namelijk een uitschuifbare apothekerskast. Ook vanuit de keuken kun je naar buiten kijken.

Na de keuken volgt het zéér ruime zitgedeelte. Twee echte banken dus, waar we allebei op kunnen liggen 🙂 Boven de bestuurderscabine heb je het tweede tweepersoonsbed, ook met een tv en verder handige opbergvakjes met onder andere een bekerhouder. Van de twee banken kun je ook nog een bed maken. Ik meen dat je in totaal met 8 mensen in de camper kunt slapen. Groot genoeg dus voor twee personen met vier hondjes.

De buitenkant is ook zeer indrukwekkend en luxe. Er zitten bijvoorbeeld allemaal zonnepanelen op het dak zodat je niet afhankelijk bent van walstroom wanneer je ergens wilt overnachten. Aan een kant van de wagen bevind zich een elektrisch uitschuifbare zonnewering waar je heerlijk onder kunt zitten, tv kijken. Want ja, óók buiten is er gezorgd voor een (behoorlijk grote) tv.

Tja, toen we alles bekeken hadden, en dat nog twee of drie keer, waren we allebei verliefd op deze super gave camper. Zodra het geld van de erfenis binnen is en de camper nog steeds te koop is, nemen we hem direct.

Ja er zijn wel meer prachtige campers te koop voor hetzelfde budget maar toch, ze hebben niet de uitstraling van deze! Bij de meeste campers heb je dan ook geen vrachtwagen rijbewijs nodig. Bij deze wel. Hij is maar liefst 10 meter lang!

Maar ook dat is geen punt. Mark heeft alle rijbewijzen en jarenlang op internationaal en zwaar transport gereden. Daarom is deze camper ook echt wat voor hem.

Dan zit er voor ons nu verder even niks anders op dan wachten totdat het huis van mijn vader verkocht is. Van een deel van de opbrengst willen wij (het liefst deze!) camper kopen.

We zijn niet bang dat de camper snel aan iemand anders wordt verkocht omdat hij zo specifiek is. Je moet net mensen kunnen vinden die zo’n wagen ook helemaal perfect vinden. En daarvoor is de inrichting denk ik te gedateerd. Ook is de camper wellicht te groot en te lomp om op een camping te gaan staan.

Verder is zo’n ding bepaald niet goedkoop qua benzine en wegenbelasting. En je moet ook nog in het bezit zijn van een vrachtwagen rijbewijs. En omdat het een Amerikaanse camper is kan het lastig zijn om er onderdelen bij te krijgen. 

Daarbij is deze camper al een paar jaar oud. Denk dat de meeste mensen voor dat geld liever een nieuwe camper kopen?!

Anyway, deze camper is eigenlijk voor ons gemaakt en hoort daarom niet verkocht te worden aan een ander :))